De Klos met Willemien Veneklaas Slots.
 
Vanmiddag staat een afspraak met Willemien gepland. Als ik van huis rijd dan zie ik dat de lucht aardedonker is, het weer lijkt niet veel goeds in zin. Gelukkig zit ik in de auto als ik richting het noorden van de provincie rijd.
Als ik bij het adres van Willemien arriveer word ik allereerst door een hele grote hond verwelkomt. De hond reikt mij  tot m`n middel. Gelukkig hoef ik niet bang te zijn.
Willemien roept de hond tot orde en ik mag binnenkomen.
 
In de kamer zie ik diverse kantkloskussens liggen, hier wordt geklost.
Zo`n 25 jaar terug komt Willemien tijdens een vergadering van de ouderraad van school Jantje Emmens tegen. Willemien borduurt in die tijd en Jantje kantklost. Samen delen de dames beide hobby`s maar Willemien raakt steeds meer  geïnteresseerd in de hobby van Jantje. En een afspraak is dan snel gemaakt. In 1992 krijgt Willemien kantklos les bij Jantje. Diverse technieken worden geleerd zoals, Tourchon, Russisch, Brugs bloemwerk , Tule , Vlaanders , Binche en Milanees.
Willemien heeft al enig jaren geen les meer , klost het liefs Milanees of Tourchon. En een workschop volgen in het noorden van het land word ook regelmatig gedaan.
Nu is Willemien druk bezig om het LOKK  kantje van de maand te klossen.
 
Het streven is om ze alle 40 te klossen en er daarna een mooi geheel van te maken. In 2018 moeten de kantjes allemaal af zijn.
In de woonkamer is een hoekje "kant" ingericht en er liggen meerdere kussens waarop het hele jaar door geklost wordt. De garens binnen handbereik en in de kast enkele werkstukken.
Ook zie ik dat er her en der , allemaal keurig ingelijst iets in het huis aan de muur hangt. De favoriete kleur van Willemien is donkerrood.
 
   
Vanaf begin 2000 is Willemien lid van de Kantkring Potkant.
De Potkant doe-dag, de Potkant open , de kantontmoetingsdag in Zuidlaren en een workschop in Beerta worden elk jaar bezocht en elk jaar is het een gezellig weerzien met andere klosters. Naast kantklossen , leest Willemien ook graag een boek, bij mooi weer een rondje fietsen in de mooie omgeving van haar huis en  1 keer in de week zwemmen en een keer wandelen doet ze graag. 

Het voorjaar kondigt zich aan, dus tijd voor een interview.

De vrouw achter het kussen is deze keer de huidige voorzitster van Potkant: Sandra Moek Keizer. Tussen de voorbereidingen door voor de handwerkbeurs in Zwolle is er nog even tijd voor een interview. De dozen staan ingepakt voor een druk weekend.

Sandra is van kinds af met draadjes bezig. Ze noemde zichzelf wel eens Sandraadje. Alles wat garen is en de technieken die daarmee te maken hebben, hebben haar interesse. Het begon met breien en haken van huis uit en bij de buurvrouw. Wie had toen ooit gedacht dat het haar werk nog eens zou worden?

Later leerde ze weven op getouw en bandweven op de heupen, banden van de Andes ook wel Boliviaanse banden genoemd. Daarna kwamen er veel meer technieken.

Sandra werd onderwijzeres. Voor de klas staat ze niet lang. Ze heeft zich gespecialiseerd in het lesgeven van verschillende handwerken, o.a. Tunisch haken, breien, macramé, naaldbinden, Temari en Kumihimo.

Sandra heeft haar eigen bedrijf en verzorgt workshops in de bovenstaande technieken in Nederland en België.

Tijdens het geven van Temari lessen in België kwam Sandra een kantmonitrice tegen. In de pauzes gingen de gesprekken niet alleen over Temari, maar ook over kant.


 


De Belgische mevrouw had op zolder kantklosspullen staan die naar beneden werden gehaald. En de rollen werden omgedraaid: de lerares werd leerling.

Sandra leerde kantklossen! De gekregen kantklosspullen van de Belgische Temari leerling vonden een bestemming en zo werden de eerste spelden gezet .

                                         

De volgende kennismaking met veel meer kant en met Kantkring Potkant was in Ekehaar in 2013 waar Wilma van den Broek haar mee nam naar de Doedag.

Tijdens de Doedag, onder leiding van Janke Nieboer, werden pompoenen geklost. Met veel te dik garen ging ze vol enthousiasme aan de slag.                                                             

Daarna volgden er kantlessen bij Dini Boer in Assen. Al snel werd Sandra lid van Potkant in 2014.

Sandra klost relatief kort. Ze heeft enkele technieken geklost. Wat haar erg aanspreekt is het "Torchon met een Zweeds accent" van Ina Zijp. Verder heeft ze Petterson kant en ‘s Gravenmoerse kant geklost. Vooral de waaier van Gravenmoers (Janke Nieboer) sprak Sandra erg aan.

Als alle klossen zijn opgewonden en de eerste spelden staan in het kussen is kantklossen een ontspanning waar ze vele uren mee bezig kan zijn.

 

Zoals ik eerder al schreef, is Sandra druk met de handwerkbeurs in Zwolle. Sandra is vanaf 2005 vaste standhouder op de beurs. Ook geeft ze workshops in de verschillende handwerken.

Wil je op de hoogte blijven van haar activiteiten www.temari.nl.

De kalender geeft nog winter aan, maar het lijkt meer voorjaar dan winter. De zon schijnt heerlijk en de temperatuur in de auto geeft 10 graden aan. Ik ga naar m'n afspraak voor "de Klos" en rij richting het noord/oosten van de provincie. Vandaag is het de beurt aan Johanna Paagman.

Tot ongeveer 6 jaar terug woonde Johanna in het westen van het land. In Den Haag heeft Johanna de eerste beginselen van het kantklossen geleerd. Via een advertentie in de krant begon de interesse voor het kantklossen. Dat was in 1979. De lessen werden in een klein zaaltje en in kleine groepjes gegeven. Het kant opzetten en thuis afmaken. Geen naslagwerk, gewoon goed luisteren... Na een jaar kantles in Den Haag is Johanna naar Nootdorp gegaan voor verdere lessen. Ook daar werd op dezelfde manier les gegeven.

Omdat de drie kinderen nog klein waren was het kantklossen meer een opgave dan ontspanning. Met pijn in het hart werd het daarom aan de kant geschoven en werd er aandacht aan de kinderen besteed. Nu zijn de kinderen volwassen en de dochter is naar het noorden verhuisd.

Ondertussen zijn er kleinkinderen geboren en Johanna is zo’n 6 jaar geleden ook in het noorden een woning gaan zoeken. Nadat de woning grondig is verbouwd was er tijd voor iets nieuws en werd het kantklossen weer nieuw leven in geblazen. De buurvrouw woonde haar hele leven in het dorp en was een handwerkster. Nou liggen handwerken en kantklossen dicht bij elkaar en de buurvrouw wist dat je voor het kantklossen naar Assen moest. Daar was de kantkring "Potkant". Zo gezegd zo gedaan. Inmiddels is Johanna aan haar ogen geopereerd en is op les gegaan bij Dini. Het grove kant heeft plaats gemaakt voor fijn kantwerk. Nu is er tijd. En met duidelijke naslagwerken is het een hobby geworden die elke dag en het hele jaar beoefend wordt. Tourchon is nog steeds Johanna's favoriete techniek.

Johanna is ongeveer 3 à 4 jaar lid van "Potkant" en bezoekt in de wintermaanden elke maand de kantavond. Gezellig met z'n allen dezelfde hobby delen en erover praten. Kijken wat andere dames klossen. Alle dames maken hetzelfde werkstuk maar uiteindelijk is er niet één gelijk. Veel goede contacten heeft ze er tot nu toe aan over gehouden. Ook het tentoonstellen van de werkstukken geeft veel voldoening en motiveert om nog meer mooie werkstukken te maken. Een workshop volgen gebeurt ook regelmatig.

 

Kantklossen is niet de enige hobby van Johanna. Samen met haar man een ritje op haar eigen motor maken doet ze graag, evenals wandelen en een goed boek lezen. Bij evenementen in de buurt is Johanna aanwezig als EHBO-er. En natuurlijk is ze oma voor haar kleinkinderen, want daarvoor is de familie Paagman naar Drenthe verhuisd.

Dientje Bakker en Minie Dondorff, juli 2017

Vanmiddag heb ik een afspraak met Rita Krol. Om bij haar te komen rij ik door een prachtig natuurgebied. Jammer dat het nog geen voorjaar wil worden, want dan was de natuur nog mooier geweest. Bij het adres aangekomen zie ik dat er bewaking is d.m.v. een foto van de hond op het hek, maar gelukkig komt Rita me tegemoet en zegt dat ik door kan lopen.

Het is eind 1989, begin 1990 als Rita met kant in aanraking komt. Bij de plattelandsvrouwen (Vrouwen van Nu ) ontmoet Rita dames die kantklossen. Ook demonstreren de dames bij de rijwiel-4daagse in het dorp en bij Rita begint de interesse steeds meer toe te nemen. In Zeijen heeft Mevr. van Oudheusden een kamer ingericht voor het kantklossen en Hennie Geerts geeft daar les.

In 2 groepen wordt er les gegeven, beginners en gevorderden door elkaar. Het te maken werkstuk werd op les uitgelegd en thuis mocht je verder klossen. Eerst leert Rita de randjes en hoeken, daarna de kleedjes. 1 keer per 3 weken kreeg ze les.

In die tijd werd er alleen met wit geklost, vooral geen kleurtjes. Dat kan Rita zich nu niet meer voorstellen, want als ik de werkstukken bekijk is het witte garen nu uit den boze.

Alle werkstukken zijn keurig ingelijst, maar met kleurtjes geklost.                                                                                                                                                                                            

Russisch, Idria en Tourchon zijn de favoriete kanttechnieken die ze het meest klost. Al een aantal jaren heeft Rita geen les meer, maar de fijne en gezellige contacten zijn gebleven. Met een aantal dames gaat ze ook regelmatig naar workshops in de buurt. Zo is Beerta , Zuidlaren en de Doe-dag van Potkant elk jaar vaste prik.

Zo'n 2 jaar geleden heeft Rita zich aangemeld bij de kantkring Potkant, omdat ze van het damesgroepje hoorde dat het ten eerste gezellig is, maar ook dat elke maand een kantklospatroontje wordt aangeboden. Daar gaat ze, als het even kan, elke keer naar toe en tot op heden vind Rita het nog steeds gezellig. Alle dames hetzelfde patroon, maar geen werkstuk gelijk. Hoe mooi is dat.

Af en toe op stap om een tentoonstelling te bezoeken is ook leuk. Het werk van andere kringen bekijken en natuurlijk ideeën opdoen om het ook te klossen.

Ook een goed boek lezen of een fietstochtje maken met haar man als het mooi weer is, slaat Rita niet af.

Maar waar ze al jaren mee bezig is is de verzameling geboortekaartjes.

Rita neemt me mee naar haar kamer en ze laat vol trots de boeken zien, allemaal keurig genummerd en ondergebracht in categorieën: beertjes, kikkers, ooievaars enz. Het zijn meer dan 70.000 geboortekaartjes. De dubbelen worden geruild op ruilbeurzen en de mooiste kaartjes hebben een ereplaatsje in de vitrinekast. Ik kijk m'n ogen uit.... werkelijk prachtig.

Minie Dondorff 

Op de eerste mooie voorjaarsdag in maart rijden we richting Assen, naar Ida Dolfing.

Ida is vanaf het eerste uur lid van "Potkant" en werd ook in de bloemetjes gezet tijdens het jubileum in 2016 in Ekehaar.

Ongeveer 30 jaar geleden kwam Ida in aanraking met het kantklossen. Ze is les gaan nemen en heeft veel soorten kanttechnieken onder de knie gekregen.

De fijne kanten hebben altijd haar voorkeur gehad. Ze heeft een map waar deze mooie, fijne kantwerken in zitten. Parijs, tule, vlaanders en binch. Het komt allemaal voorbij.
Nu de jaren wat gaan tellen, klost Ida nog wel, maar kleinere werkjes en met iets grover garen. Ze versiert doosjes, voor thee of sieraden, die ze weg geeft.

Het klossen komt ook vaak op de 2de plaats. Ida is mantelzorger voor haar man, Daar gaat veel tijd in zitten. Hij heeft veel zorg nodig en dat doet Ida gedeeltelijk zelf. Dat is ook fijn omdat ze op deze manier nog samen kunnen blijven wonen. Dat betekent wel dat ze minder vaak naar de bijeenkomsten kan gaan van "Potkant". Ze probeert wel een dag mee te doen, maar de avonden gaan vaak aan haar voorbij.

Naast het klossen heeft Ida altijd veel geborduurd. De grote werken zijn nog wel te zien bij haar in huis. Ook is ze lid van de "Vrouwen van Nu". Dat is ook een avondje gezelligheid.

Op een mooie dag gaan Ida en haar man er nog weleens op uit met de auto om naar de kinderen te gaan om hen een bezoek te brengen. Die wonen wat verder het land in. Die ritjes zijn ook heel waardevol.

Dientje Bakker en Minie Dondorff, april 2017.